innenüüsa
Friday, July 28, 2006
  Ramuz: Farinet old ds faltsch Gäld IV
Flissigs isch d das, fiins, weichs; anmäächeli azlengen, z striichlen wie Frouwenhaar.

Är hed den Goldstoib vun eir Hand in die ander laan rinnen; ir Sunnen ischd er zum Glenzen chun. Das ischd no nid Gold, hed er teichd, solang's im Boden verstekd liid. Es müos a ds Liechd chun, fir das 's erwached und afaad brinnen, wil s en Aart vun Sunnen ischd und d Firwandschaft merkt. Aber etz, lüogid das an: die scheenn Farw, wie Fendant in enem güoten Jaar. Das ischd weichs, das ischd linds, das ischd fiins; und ja, d Friiheit (er hed umghaglüogd, und i siim Härz hed's gsungen.) Die sellen doch chun und lüogen, ob ma hie nid güod läbd - bass as in iren Piirolenen, bass as in iren Chefegen, bass as in iren Straassen. Aber si chennen nid chun, wen si no wellten: Es ischd nen z hejs und z schwindligs, en Richtren, wil s' aalti siin, wil s' z vil ässen... I seiti nen: "Ischd das etz lüüters old nid? Ier gseed, waan I's han funden. Vum Bäärg uberchumen I's; der Bäärg ischd d Friiheit... Gloibid ier mier etz, old gloibid ier mier nid?"

Är hed den Sak wiit offna vor si ghäben, das soifta Fiir ischd drin gglägen im Liechd; er hed ds Hoit glifted und d Lufd igsogen, waa z gliichen Ziit heissi und chaalti ischd gsiin; er hed si umglüogd, hed gseen, das er allenggen ischd gsiin in Liften; und uf ds Maal hed's us im prichted, und er hed si gseid: "Friiheit..."

Aber was ischd d Friiheit?

Das ma tüod, was ma wil, wie ma wil, wen ma wil.

Das 's numen uf eim sälben anchund. Das ma all Gebott sälben erlaad. Wolltischd blliben ligen, so bliib ligen; wolltischd üüfstaan, so stand üüf. Wolltischd ässen, so is doch! Willt nid ässen, is haalt nid... Und wolltischd Gäld machen, so chaschd o Gäld machen...
 
Comments: Post a Comment



<< Home

ARCHIVES
July 2006 / August 2006 / October 2006 / November 2006 / June 2007 / July 2007 / August 2007 / September 2007 / December 2007 / May 2010 / July 2010 / April 2017 /


Powered by Blogger